Zwaraca się do Jonatana.
-I co mu zrobisz? Uparata bestia, nie ma co. Zero korzyści a on i tak będzie wzywał te swoje "demony" od siedmiu boleści.

<Nagle pojawił się portal, wsysając demona i wilkołaka.>
(Nie chcę nic mówić, ale po zabiciu demona wzrasta czyjaś moc.)

//Ja go zabiłam. Lol .-.

Zagrajmerka pisze:
//Ja go zabiłam. Lol .-.

(To jesteś dużo silniejsza.)
<Łamiąc drzewa, wchodzi nowy stwór.>

W lesie jak by znikąd pojawili się ludzie. Wydawało by się, że czegoś szukają.
-Gdzie on mieszka Yaris?
-Mówił, że na zachód.
Szli dalej przez las rozglądając się.
-W takim tempie dojdziemy za miesiąc!
Zawołał ktoś, kto wyglądał na przywódcę. Wszyscy zmienili się w wilkołaki i zaczęli przeszukiwać okolicę

śpi pod drzewem

<Stwór zaczął iść w stronę głosów, łamiąc i spalając wszystko na drodze.>

Wilkołaki się zatrzymały.
-A mógł lepiej to określić.
Powiedział jeden wracając do ludzkiej formy.
-Zawyj, to może przyjdzie.
Jeden z wilkołaków zaczął wyć.

<Stwór usłyszał wycie, i przyspieszył.>

<obudzam się>

Jonatan usłyszał wycie i szybko wybiegł z domu.
-Witajcie! Nareszcie jesteście!-Zawołał ciesząc się, że widzi swój klan.
Witał się kolejno.
-Nie wiedziałem, że będziecie wszyscy! Mój dom jest tam, ruszajmy!
Powiedział wskazując i pod wilkołaczą postacią pobiegł w stronę domku.

<Wybiegł prosto przed wilkołaki, ledwo wyrabiając, gdy skręcał, i ryknął.>

-Znowu się walka szykuje!
Zawołał Hensy.
-Ogień zwalczymy tylko wodą! Magia tu się przyda!
-Jey, Endi, na lewo i wasza specjalność! Jonat, Yaris, od przodu! Key, Weiv prawa! Reszta od góry!
Wszyscy stanęli na pozycje i ze wszystkich stron buchnęły strugi wody powoli gaszące demona.

<Stwór uderzył w ziemię, wywracając wilkołaki, i łamiąc kilka drzew, a po chwili znów zapłonął jasnym ogniem.>

Wszyscy szybko się podnieśli!
-Atakować, bez rozkazu!
Zawołał przywódca i Jonatan wyciągnął nóż ze srebra. Rzucił nożem, a gdy tylko on wbił się w ciało demona buchnął wodą, zalewając go. W tym czasie Yaris, Weiv i Key próbowali lodem zamrozić nogi demona, by nie mógł chodzić.

<Stwór ryknął, i buchnął kręgiem ognia, malejąc z 10metrów do 9, i spalając wszystko w zasięgu 10metrów od niego, a potem użył wszystkich łap, i posłał 6 wilkołaków 20 metrów dalej.>

On maleje jak atakuje...
Jonatan zaczął krzyczeć:
-Nie atakować! Unikać jego ciosów, ale nie atakować!
Nie tylko on zauważył zmniejszeni. Wszyscy wstali i zmienieni w wilkołaki zaczęli biegać dookoła demona, aby go rozkojarzyć.

<Stwór machnął kilka razy łapami, miażdżąc żebra trzem wilkołakom, wyrzucając jednego nad drzewa i zabijając dwa.>

To nie działa tak...
-Wycofać się!
Wszyscy odbiegli od demona.
-Musi istnieć inny sposób...
Jonatan razem z innym wilkołakiem przywołali burzę nad demona. Zalewały go fale wody i atakowały pioruny.

<Stwór zdematerializował się, i zmaterializował za wilkami, wysyłając kolejne 6 w kierunku pobliskich drzew.>

Pozostali wiolkołacy przywołali dwa duże głazowa demony. Jeden atakował uderzając, a drugi rzucając kamieniami.

<Stwór podszedł do jednego roztapiając kamień w lawę, a potem go wchłonął, tak samo postąpił z drugim, wzrósł do 11metrów.>

Jonatan znów rzucił nożami. Tym razem trzema i po raz kolejny z każdego buchnęła woda.

<Stwór ryknął, zmieniając wszystko w zasięgu 30 metrów od siebie w popiół, i zabijając w ten sposób sporo wilkołaków, zmalał do 8m.>
<Nagle się pojawia jakiś demon ognia, i staje w bezruchu.>

Co tutaj się dzieje?

Jonatan chroniąc się magią znów rzucił trzema nożami, które wybuchły jak poprzednie wodą. Zaczął chronić się magią.

<Nowy demon spowodował że woda wyparowała.>
Powtarzam pytanie.

-On nas atakował
Powiedział Jonatan w ochronnej kuli magii.

//Tak jak by co, to te noże były w pierwszego.

No, nie można było tak od razu, czemu was zaatakował?

Nie wiem, po prostu przyszedł i zaatakował.

Zachowywaliście się głośno?

-Nie, oni mnie szukali i rozmawiali... Chyba... A później ktoś zawył.

To zabójca, podąża za głosem i ciepłem, nie dziw się.

-A skąd ty to wszystko niby wiesz?

Bo mamy geny szóstej planety. Swój wie o swoim.

Spadła z gałęzi. Spała. Ranna ręka wciąż jej przeszkadzała, ale nie tak mocno jak wczoraj. Odruchowo wydała z siebie dźwięk podobny do pisku. Wstając zaklęła. Akurat śnił się jej piękny sen. Rozjerzała się w okół.
-Kuźwa... Długo spałam? Wszystko spalone...
Zaczęła iść w stronę posuwania się zniszczeń.

-Dobra, nie mam czasu, muszę iść.
Powiedział i po chwili zobaczył Yaris.
-Pomożesz mi?-zapytał
-Jasne.-usłyszał odpowiedź i za pomocą magii zaczęli ściągać wszystkich rannych i martwych wilkołaków.
-Tam jest mój dom. - powiedział Jonatan i poszli w tym kierunku "ciągnąc" za sobą wilkołaków.

Szła dalej, kierując się spalonymi drzewami. Doszła do "polany" stworzonej przez ogień. W tym miejscy rozchodził się mocny zapach krwi. Starając się nie zwracać uwagi na to Dream rozjerzała się w okół, wzruszyła ramionami i poszła dalej.

Szła sobie, wesoło pogwizdując. Jednak co chwilę odwracała się za siebie.

<Demon znikł, wtedy stwór zaryczał, i rozwścieczony pobiegł za wampirem.>

Odwróciła się. W jej dłoni znów powstała broń, znów podobna trochę do kosy.
-Czemu one zawsze rzucają się na mnie?!

<Ośmiometrowy stwór podszedł do wampira, wiedząc że broń nie stanowi zagrożenia.>

Spojrzała na olbrzyma.
-Dobra...

<Stwór stanął przed wampirem, gotowy do ataku.>

Powoli uniosła broń. Zaczęła się cofać.

<Powoli zaczął podążać za wampirem.>

Wzruszyła ramionami.
-Co cię nie zabije, to cię wzmocni.
Zaatakowała, a dokładniej ucieła za pomocą kosy "rękę" olbrzyma. Chwilę później zrobiła unik tak by potwór nie mógł jej nic zrobić.

<Łapa zamieniła się w mgłę, i wrosła, w miejsce gdzie była, stwór uderzył wszystkimi sześcioma łapami w ziemię, i wampir się przewrócił.>

Wstała i wypowiedziała zaklęcie. Potwór nie mógł się ruszyć. Wykorzystując to Dream wskoczyła na niego i ucieła mu głowę. Odskoczyła i pobiegła w las.

<Głowa zamieniła się w mgłę, i odrosła, stwór poszedł za wampirem.>

Przekleła i zaczela biec szybciej. Musiała go zgubić.