Zaniósł więc je do wejścia gmachu ministerstwa i stołówki.

Zaniosłeś je tam.

I wraca do domu.

Wróciłeś, oczywiście bez żadnych problemów.

//Przeskoczmy do dojścia do pracy.

//Następnego dnia, czy jeszcze tego samego?//

//Następny dzień.

Poszedłeś do pracy, o dziwo nic się nie stało. To znaczy, masz pewność, że nie wybuchła tam żadna bomba.

Poszedł więc pracować.

Pracu, pracu.

I pracu pracu...
-Ej, Ekin (jeden z członków jego biura), kiedy jest posiedzenie rządu?

- Jutro wieczorem, jeśli się nie mylę. - odparł.

-Dzięki.

Rzekłeś to.

//Przejdźmy do posiedzenia rządu.

//A co Ty na to, żeby przejść od razu do jakiejś większej akcji Watahy Śmierci?//

//Git, majonez, musztarda, keczup.

//Zacznij sobie od obudzenia się w domu, ja muszę jeszcze wątek dopracować.//

Obudził się w domu na początku swojego wybłaganego urlopu. Jest cały w skowronkach, bo po raz pierwszy nie ma odgórnie zaznaczonego planu dnia. Poszedł więc do kuchni i zrobił śniadanie dla całej rodziny.

Zrobiłeś rodzinie śniadanie, podczas, gdy Ci jeszcze spali.

Próbował sobie przytomnieć, co na dzisiaj ma zaplanowane...

Nic szczególnego, gdyż dzień był wolny od pracy. Ale nie od, Tej Pracy.

-Nie wszystko ruda Beskaru,co się świeci... Co tam jest...

Jak na razie tylko to, że masz stawić się w tym miejscu co wcześniej.

-Chwila, o której to miało być...

Prawdopodobnie za godzinę.

-T, karapst...-przebrał się w swój normalny ubiór i poszedł w tamto ustalone miejsce.

Więc czekałeś na zapleczu, znów jako pierwszy.

Jak to mawiał jego ojciec "Kto pierwszy przychodzi, ten pierwszy po łbie dostaje", ale jakoś nie zwraca specjalnie uwagi na takie zaczepki.

W końcu zjawił się znany Ci już z poprzednich akcji Mandalorianin.

Popatrzył się na niego, ale nic nie powiedział. Znaczy on sam. Jego oczy mówiły "No i???"

- Lokalizatory, które podłożyłeś spełniły swoje zadanie. - powiedział. - Teraz pora na resztę planu. - dodał i wyszedł, dając znak, żebyś poszedł za nim.

Idzie więc za nim.

Stał tam już dwuosobowy śmigacz, a Mandaloriain zajął miejsce kierowcy.

Usiadł więc na tym drugim miejscu pasażera.

Gdy to zrobiłeś śmigacz ruszył pełną mocą i opuścił stolicę.

Czeka więc.

Jechaliście.

CZeka...

W końcu zatrzymaliście się na kompletnym pustkowiu. Jednak za nim zdążyłeś nabrać podejrzeń, na horyzoncie zamajaczyły kolejne pojazdy.

Tylko się na nie popatrzył.

W końcu zebrało się sześć ścigaczy i tuzin członków Watahy Śmierci.

Spojrzał się na towarzysza pytającym wzrokiem "Wysiadać?"

Jeśli on i pozostali wyszli, to pewnie tak...

Wyszedł więc.

- Nasz znajomy - rzekł Mandalorianin, z którym przyjechałeś, wskazując na Ciebie. - rozprowadził w swoim miejscu pracy specjalny gaz, który osiada na ubraniu. Pozwolił on nam namierzyć pewną ważną osobę w państwie pacyfistów, więc musimy się do niej dobrać.

Patrzył się na to wszystko wzrokiem spokojnym, ale też zimnym niczym trup. Ktoś, kto go mógł teraz zobaczyć, mógłby pomylić go z ojcem.

- Ruszamy dziś wieczorem, najpierw zawadzimy o bazę zaopatrzeniową i nabierzemy broni i amunicji. Jakieś pytania?

*Jakbym miał, to bym zadał*

Więc nie zadałeś, podobnie jak pozostali.